Podiumplek voor Robert Post in Luleå

Sjoerd den Hertog wilde tijdens de vijfde KPN Grand Prix vooral het klassement van ploeggenoot Crispijn Ariëns verdedigen, maar kwam al doende in de beslissende kopgroep terecht. Met een sterk eindschot zette hij op het natuurijs in Luleå, waar het inmiddels van -20 naar 3 graden boven nul is gestegen, de rappe koers over 50 kilometer op zijn naam.

23 februari 2019  I  “Crispijn staat in het oranje. Voor het klassement was het dus een goed idee om de rijders op de hoogste plekken eruit te halen wanneer er een kopgroep ontstond”, begint Den Hertog na zijn bezoekje aan het podium. Ariëns, die na vier Grand Prix-koersen met 79 punten aan de leiding ging, werd in het klassement namelijk op de hielen gezeten door Gary Hekman, Jordy Harink en Frank Vreugdenhil. Namen die allemaal ontbraken in de ontstane kopgroep van zes, waarmee ze dus niet op koers lagen voor punten.

“Ik wilde daarom sowieso zorgen dat de groep vooruit bleef. Dan maar gewoon zelf de finale rijden, dacht ik, en kijken waar het schip strandt”, vervolgt Den Hertog, die bij het ontstaan van de beslissende kopgroep vlak achter aanstichter Robert Post zat. “Het was voor mij dus het slimste om meteen mee te gaan. Je doet het als ploeg, dus je moet zorgen dat je in kansrijke positie blijft.”

Naast Den Hertog bestond de kopgroep uit Bob de Vries, Robert Post en Luc ter Haar, waar vervolgens achtervolgers Bart de Vries en Mart Bruggink bij aansloten. “Meestal ontwikkelt een koers op natuurijs zich wat langzamer, maar nu was het meteen na vertrek volop actie. Dat was pittig.”

De eerste aanvallen kwamen dan ook al vroeg op gang. Bart de Vries deed een eerste serieuze poging tot demarreren en pakte een twintigtal meters op zijn medekoplopers. “We zeiden toen tegen elkaar: we moeten nu blijven draaien en dan halen we hem wel weer terug.”

Vol gas
Nadat De Vries nog een tweede poging tot ontsnappen deed en ook Post trachtte weg te komen, zag Den Hertog met nog ruim een kilometer te gaan zelf zijn kans schoon. “Er ligt daar een bochtje, dus dat is wat makkelijker aantrappen. Het kwam zo uit. Ik kon Robert bijhalen en keek even onderdoor om te zien of ik ook de andere jongens kwijt was. Daarna ging ik vol gas weg en heb niet meer omgekeken.”

Bron: schaatsen.nl

Uitslag